طراحی تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای

///طراحی تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای

طراحی تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای

۱- فرآیند تحلیل و طراحی سیستم‌های جداساز لرزه‌ای با استفاده از مدل‌های خطی ساده‌سازی شده

طراحی و اجرای سیستم‌های جداساز لرزه‌ای در سازه‌ها یک تفاوت و تغییر بنیادی نسبت به طراحی‌های لرزه‌‌ای متعارف (بهسازی‌ها و مقاوم‌سازی‌های مرسوم) بوجود می‌آورد که این موضوع منجر به بروز چالش‌هایی برای مهندسینی که قصد طراحی سیستم‌های جداساز لرزه‌ای را دارند می‌شود. به عبارتی دیگر، با بکارگیری سیستم‌های جداساز لرزه‌ای در سازه‌ها، به دلیل سختی جانبی کمتر این سیستم‌ها نسبت به سیستم‌های باربر جانبی روسازه‌ها و یا در زیرسازه‌های پل‌ها، منجر به تغییر قابل توجه در ویژه‌گی‌های ارتعاشی سازه مانند پرید ارتعاشی سازه‌، فرکانس ارتعاشی سازه‌، شکل‌ مدهای ارتعاشی سازه، درصد مشارکت بارهای ثقلی سازه در مدهای ارتعاشی آن و …. می‌شوند. بنابراین با توجه به تغییرات بوجود آمده در ویژه‌گی‌های ارتعاشی سازه و به منظور دستیابی به خواص بهینه تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای در یک سازه‌ که اهداف عملکردی آن سازه را نیز برآورده سازد، طراحی این سیستم‌ها نیازمند انجام یک فرآیند تحلیل و طراحی مستمر با استفاده از یک روش سعی و خطای تکرار شونده است. به منظور درک بهتر این موضوع، بلوک دیاگرام زیر یک نمای کلی از فرآیند تحلیل و طراحی تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای با استفاده از مدل‌های خطی ساده‌سازی شده که در آن از یک روش سعی و خطای تکرار شونده استفاده شده است را نشان می‌دهد.

توسط |۱۳۹۷/۱۱/۲ ۹:۰۰:۳۶بهمن ۲ام, ۱۳۹۷|خدمات, طراحی محصول|بدون ديدگاه

درباره نویسنده :

ثبت ديدگاه