کنترل اهداف عملکردی

///کنترل اهداف عملکردی

کنترل اهداف عملکردی

۲- فرایند کنترل اهداف عملکردی سازه و تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای با استفاده از مدل‌های غیرخطی و بسیار دقیق از سازه و تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای و اصلاح طرح در صورت نیاز

همانطور که در بخش آموزش در خصوص ویژه‌گی‌ها و مقایسه سیستم‌های جداساز لرزه‌ای لغزنده اصطکاکی با الاستومری مطالبی مطرح شد، اشاره شد که

رفتار و عملکرد سیستم‌های جداساز لرزه‌ای (لغزنده اصطکاکی و الاستومری) شدیداً غیرخطی و در مقایسه با سایر المان‌های سازه‌ای (مانند شاهتیرها، تیرها، ستونها، سرستون پایه‌های پل‌ها، بادبندها و ….) نسبت به حرکات قوی زمین پیچیده‌‎تر و همچنین رفتار آنها به نوبه خود متأثر از عوامل متعددی است. ویژه‌گی‌های رفتاری تکيه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای الاستومری تابعی از پاسخ‌های دینامیکی تکیه‌گاه جداساز الاستومری در طی وقوع زلزله‌ است که این موضوع چالش‌هايي را برای آنهايي که تلاش به مدل‌سازی پاسخ این تکيه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای دارند مطرح می‌سازد. از جمله اين چالش‌ها برای تکيه‌گاه‌ جداساز لرزه‌ای الاستومری که جزء جنبه‌های اصلي مدل‌سازی پاسخ دینامیکی آنها بشمار می‌آیند عبارتند از:

(۱)- کوپل حرکت دو جهته در صفحه‌ی افقی،

(۲)- ارتباط حرکت قائم و افقی تکیه‌گاه جداساز الاستومری با یکدیگر،

(۳)- رفتار حفره‌زایی[۱] و پساحفره‌زایی[۲] تکیه‌گاه جداساز الاستومری در کشش،

(۴)- تنزل مقاومت در بارگذاری چرخه‌ای کششی در طی رفتار حفره‌زایی تکیه‌گاه جداساز الاستومری و

(۵)- تغییرات در ظرفیت بار کمانشی بحرانی ناشی از جابجایی جانبی.

همچنین، از جمله اين چالش‌ها برای تکيه‌گاه جداساز لرزه‌ای لغزنده اصطکاکی که جزء جنبه‌های اصلي مدل‌سازی پاسخ دینامیکی آنها بشمار می‌آیند عبارتند از:

(۱)– تغیيرات نيروی نرمال (N) بر روی تکيه‌گاه جداساز،

(۲)– تغیيرات ضريب اصطکاک (µ) تکيه‌گاه جداساز لغزنده اصطکاکی ناشی از تغییرات نيروی نرمال (N) و سرعت لغزندگی(V)

(۳)– کوپل لغزش دو جهته در صفحه لغزندگی و

(۴)– اثر تغييرشکل‌های بزرگ (P-Δ).

متعاقباً این ویژ‌گی‌های رفتار غیرخطی بر روی پاسخ‌های مختلف اعضای سازه‌ای اصلی در روسازه‌ ساختمان‌ها و سازه‌ها و یا زیرسازه‌ی پل‌های جداسازی شده‌ی لرزه‌ای نیز تاثیر می‌گذارند. از اینرو، با استفاده از خواص معادل و یا استفاده از مدل‌سازی‌های ساده نمی‌توان رفتار و عملکرد واقعی اعضای سازه‌ی جداشده لرزه‌ای را با انجام تحلیل‌های استاتیکی (خطی یا غیرخطی) و یا دینامیکی طیفی چند-مدی (خطی یا غیرخطی) کنترل کرد. بنابراین به منظور اطمینان از عملکرد لرزه‌ای قابل قبول برای تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای طراحی شده در مرحله‌ی قبل و همچنین کنترل اهداف عملکردی تعیین شده برای سازه جداسازی شده‌ی لرزه‌ای مورد نظر، انجام تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی غیرخطی با درنظر گرفتن  ویژگی‌های رفتار غیرخطی تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای (لغزنده اصطکاکی یا الاستومری) در مدل تحلیلی آنها و اعمال سه مؤلفه  شتاب زلزله (دو مؤلفه افقی و یک مؤلفه قائم) بطور همزمان در سه جهت اصلی ضروری و الزامی است (بند ۱۶ از نظریه‌فنی).

بر اساس نظریه‌فنی دریافت شده از مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی و مطابق با آیین‌نامه‌های معتبر بین‌المللی همچون ASCE7-2016 و آشتو (AASHTO – 2014) اهداف عملکردی تعیین شده به شرح زیر می‌باشد:

الف) در سطح خطر لرزه‌ای طراحی برای زلزله‌ای با دوره بازگشت ۴۷۵ سال برای ساختمان‌ها و سایر سازه‌ها و زلزله‌ای با دوره بازگشت ۱۰۰۰ سال برای پل‌ها، فقط پاسخ‌های ارتجاعی برای اعضای سازه‌ قابل قبول خواهد بود.

ب) در سطح خطر لرزه‌ای حداکثر ( یا در حداکثر زلزله‌ی محتمل ساختگاه (MCE)) برای زلزله‌ای با دوره بازگشت ۲۴۷۵ سال پاسخ‌های ارتجاعی  و پاسخ‌های غیر ارتجاعی اما فقط بصورت محدود و کنترل شده برای اعضای سازه‌ قابل قبول خواهد بود.

علاوه بر این، کنترل‌های اهداف عملکردی فوق برای سازه و تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای باید با استفاده از مشخصه‌های تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای در سه حالت مشخصه‌های طراحی، مشخصه‌های طراحی در کران پایین و مشخصه‌های طراحی در کران بالا از تکیه‌گاه‌های جداساز لرزه‌ای انجام پذیرد.

[۱] Cavitation

[۲] Post-Cavitation

توسط |۱۳۹۷/۱۱/۲ ۹:۳۵:۳۴بهمن ۲ام, ۱۳۹۷|خدمات, طراحی محصول|بدون ديدگاه

درباره نویسنده :

ثبت ديدگاه